‘Als ik naar Basso kijk, zie ik alleen maar liefde’

Als jongen kreeg hij levenslessen mee van zijn hond Trip, die altijd troost bood na pesterijen op school en hem verdedigde tijdens knallende ruzies thuis. Arthur Japin, de zachtaardigste bestsellerschrijver van Nederland, leerde dankzij hem wat onvoorwaardelijke liefde is.

Het is inmiddels veertig jaar geleden dat Trip, na een vriendschap van zeventien jaar, besloot dat zijn levenstaak erop zat. Arthur had enkele maanden daarvoor, op zijn drieëntwintigste, zijn partner Lex ontmoet. “Het voelde alsof Trip daarop had gewacht. Pas toen hij zeker wist dat ik opnieuw een beste vriend had gevonden bij wie ik veilig was, kon hij rustig gaan.”

‘Hij ging steeds beter lopen’

“Trip kwam uit een asiel. Toen ik daar met mijn ouders ging kijken, zat hij weggekropen in een hoekje. Lopen lukte hem niet, want zijn ruggetje stond helemaal scheef. Het leek wel alsof hij een ernstige vergroeiing had. Mijn ouders moedigden mij aan om niet voor dit zielige beestje, maar voor een gezond hondje te kiezen. Maar ik wilde alleen Trip. Ik heb hem naar huis gedragen en heel veel liefde gegeven. En na een paar weken zag ik tot mijn verbazing dat hij steeds beter ging lopen. Zijn oortjes hingen niet meer slap, maar spitsten zich. Zijn staart hing niet meer tussen zijn achterpootjes, maar krulde zich omhoog. En hij liep zo parmantig als een hertje. Ik realiseerde me dat Trip uit pure angst zo raar had gelopen.”

info

Hondentaal

‘Trip kwam voor me op’

“Trip gaf mij alles wat me thuis en op school onthouden werd: vertrouwen, zekerheid, onvoorwaardelijke vriendschap, liefde en troost. Op school werd ik gepest, daar was ik in gevaar. Ik was altijd bang.

Als ik ’s middags thuiskwam, was Trip blij om me te zien. We waren onafscheidelijk. Op de bovenverdieping van ons huis in Haarlem speelden we elke dag. Er hing een schommel, er waren verstophoekjes en er stonden verkleedkisten….

Het hele artikel lezen? Lees het nu in Lief Dier Magazine!